Natuurgeneeskunde

Binnen de natuurgeneeskunde wordt de mens gezien als een dynamisch geheel van lichaam en geest. In de optimale toestand is deze eenheid in balans met zichzelf en zijn omgeving. Verstoring van deze balans zet het organisme aan tot herstel en laat door middel van een symptoom zien waar de disbalans zich bevindt.
Je zou dus kunnen zeggen dat volgens de natuurgeneeskunde gezondheidsklachten ontstaan als de mens niet meer in harmonie leeft met zijn eigen natuur of met zijn omgeving.

De natuurlijke kracht van het organisme tot herstel van de balans wordt het zelfgenezend vermogen genoemd. Het is mijn taak als therapeut om, door middel van diagnose en bepaling van de vitaliteit van de cliënt, dit zelfgenezend vermogen te stimuleren en zo weer in balans en dus tot gezondheid te komen.

De cliënt wordt altijd benaderd vanuit de totaliteit van het organisme om zo de oorzaak van de klacht weg te nemen.

Een belangrijk uitgangspunt binnen de visie van de natuurgeneeskunde is, dat de eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van ziekte en gezondheid centraal staat.